We weten al langer dan vandaag dat Reynaert veel misdrijven op zijn kerfstok had. Het waren er echter zoveel dat niet alles reeds genoemd is. Deze drie heren hebben ook met Reynaert te maken gehad. We laten ze even aan het woord om hun verhaal te kunnen doen:
Goudert de vis: ‘Op een dag zwom ik, zoals gewoonlijk, met mijn familie rond in een beekje in het bos. Toen het avond werd vielen we allemaal één voor één in slaap totdat we brutaal gewekt werden door Reynaert. Hij sprong het water in en sloeg bloeddorstig met zijn klauwen in het rond. Hij greep al de andere vissen beet en peuzelde ze op tot enkel nog een paar graatjes van mijn broers, zussen en vrienden overbleven. Nu zwem ik helemaal alleen in mijn beekje, zonder andere vissen om me heen. Al mijn vrienden zijn dood, en ik voel me nu ontzettend eenzaam.’
Ook de eekhoorn, Kvrese, werd leed aangedaan door de verschrikkelijke Reynaert: ‘Toen ik een aantal weken geleden rustig op een nootje aan het kauwen was kwam Reynaert voorbij. Hij zei dat hij de allermooiste noot die er bestond had gezien en hij beloofde me er mee naartoe te leiden. Zo gezegd, zo gedaan en Reynaert leidde me naar een hele hoge, dikke boom. Daar aan het bovenste topje, hing volgens hem een prachtige, goudkleurige noot. Mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld en ik begon al te watertanden bij de gedachte aan die perfecte noot. Helaas ben ik als eekhoorn nog nooit in een boom geklommen omdat ik hoogtevrees heb. Dit is een groot probleem voor dieren zoals ik. Tot nu toe heb ik altijd al kunnen leven van de nootjes die op de grond vallen, maar eigenlijk is het ongehoord dat een eekhoorn niet in een boom durft te klimmen. Reynaert beweerde dat dat echt niks was om me voor te schamen en dat hij me er in geen tijd vanaf kon helpen. Natuurlijk had ik al gehoord over de verschrikkelijke misdrijven die hij had gepleegd maar uiteindelijk besloot ik toch om toe te geven. Wat had ik immers te verliezen? Voordat ik het wist nam Reynaert me in zijn bek en voerde me naar het hoogste topje van de boom. Ik was doodsbang en stond verstijfd van angst op een takje. Toen zag ik Reynaert al lachend naar beneden lopen en ik begreep dat hij een kwaadaardige grap met mij had uitgehaald. Op de koop toe was er nergens een noot te bekennen en heb ik twee dagen zonder eten en in paniek in die boom doorgebracht totdat een pelikaan zo vriendelijk was om me terug op de grond te zetten.’
Het volgende slachtoffer van Reynaert was Vligje vogel: ‘Een tijdje geleden besloot ik een nestje te bouwen om mijn eitjes in te leggen, zodat mijn jongen een warme thuis zouden hebben. Ik besteedde meerdere weken om het zo mooi en knus mogelijk te maken totdat Reynaert roet in het eten kwam gooien. Toen alles net af was en ik mijn eitjes veilig op het bedje van takjes en leem had gelegd, stortte de sluwe vos zich op mijn ongeboren jongen en rukte het nestje uiteen. Met lede ogen moest ik aanschouwen hoe alles naar beneden viel waar ik zo lang voor had gewerkt.’
Charlotte D’Eer, 5 GL
Koninklijk Atheneum Sint-Niklaas
