• Anekdotes en verhalen met en over Nasreddin Hodja zijn in veel talen vertaald en bewerkt – zoals dat gaat met orale volksverhalen. Met name in Turkije, het Midden-Oosten en Centraal-Azië is hij erg geliefd en worden in allerlei contexten verhalen over hem verteld: op feestjes, in familiekring, in theehuizen enz. In Turkije houden schrijvers en andere kunstenaars de figuur levend in toneelstukken, muziek, films, stripverhalen, schilderijen enz. Er staan in het land ook standbeelden van Nasreddin Hodja en er is in Aksehir, waar zijn graf staat, een jaarlijks International Nasreddin Hodja Festival voor cartoons waar de verhaaltjes ook worden geacteerd.
• Ook op internet is de figuur nadrukkelijk aanwezig: zijn verhalen circuleren en worden vertaald, bewerkt en op blogs becommentarieerd. Hij komt bijvoorbeeld voor op ‘spirituele sites’, op grond van zijn wijsheden of levenslessen. Die zorgen er ook voor dat Nasreddin Hodja een geschikte figuur is om te worden ‘gebruikt’ in de soefi-leer.
• Ook in onze streken lijken de verhalen over Nasreddin Hodja ‘in opmars’ te zijn. Er verschenen enkele stripverhalen en kinderboekjes. Ook in de ‘spirituele’ sfeer vindt de figuur ingang. Zo verscheen in 2008 een ‘alternatief Boekenweekgeschenk’ voor de spirituele boekhandels: Moella Nasroeddin. De sleutel in het donker.
• In België heeft de gemeente Schaarbeek een bijzondere band met Nasreddin Hodja. Hij wordt er jaarlijks ontvangen, tegelijk met Sinterklaas, en hij en zijn ezel kregen er een standbeeld. (Schaarbeek wordt al eeuwen ‘de Ezelstad’ genoemd.) De ezel en zijn berijder zijn er het symbolische verbindingsteken tussen de generaties, tussen vroeger en nu, tussen ‘oude’ Schaarbekenaren en nieuwe inwoners uit de landen rond de Middellandse Zee.

Terug