Enkele voorbeelden (korte samenvattingen)
- Dankzij een zielig leugenverhaal kan Anansi geld (of eten) lenen van een tor, een haan, een tijger en een jager. Zogezegd om zijn schuld terug te betalen nodigt hij vervolgens iedereen kort na elkaar uit. Daarbij eet de haan de tor op en de tijger de haan. De jager schiet uiteindelijk de tijger dood en is dan nog de enige die zijn geld terug kan vragen. Daarop beweert Anansi dat de tijger eigenlijk eigendom was van de koning, waarop de jager zich doodsbang uit de voeten maakt. Zo slaagt Anansi erin niets te moeten terugbetalen.
- In tegenstelling tot zijn dorpsgenoten is Anansi te lui om zijn grond te bewerken. Iedereen in het dorp weet dat en dus geeft na de oogst niemand iets aan de hongerige Anansi en zijn gezin. Met vrouw en kinderen verhuist hij naar een ander dorp, waar niemand hem kent en waar hij een list verzint: hij loopt met een doodskist rond, beweert dat zijn vader dood is en krijgt uit medelijden van iedereen geld. Daar koopt hij dan groenten en fruit mee, waarvan de hele familie dagenlang kan eten. Dat trucje herhaalt hij met de zogezegde doodskist van zijn moeder, zijn vrouw, zijn kinderen… Tot de dorpelingen argwaan krijgen en zij Anansi verplichten de kist te openen. Die blijkt vol met de lekkere vruchten te zitten die Anansi kocht met het gekregen geld. De mensen zijn zo kwaad dat ze de vruchten in stukken snijden en alle kanten op gooiden. Zo komt het dat ze over het hele grondgebied van de stam verspreid zijn.
- Als Anansi aan zijn kroost vraagt wie de liefste is, roepen alle twaalf zijn kinderen uiteraard dat zij de liefste zijn. Daarop vraagt Anansi om een bewijs van hun liefde: ze moeten hun bananenmaaltijd met hem delen. Zo komt de veelvraat Anansi aan een bord vol bananen, ten koste van zijn kinderen.
- Op een dag wedt Anansi dat hij op de rug van Tijger durft te gaan zitten en dat hij dus Tijger als een paard durft te ‘misbruiken’. Daarop doet Anansi alsof hij zwaar ziek is en overtuigt hij Tijger om hem naar de dokter – of de koning – te brengen. Waarop iedereen met eigen ogen ziet dat de triomferende Anansi een echte held is die op een Tijger durft te rijden…
- Op een keer ziet Anansi een vrouw die met een schaap aan een touw naar de markt gaat om het dier daar te verkopen. Anansi snijdt het touw door, laat zijn zoon het schaap mee naar huis nemen en loop zélf een tijdje aan het touw, om geen argwaan te wekken. Daarna belooft hij aan de vrouw dat hij haar kalkoen gaat verkopen, neemt het beest mee en komt, uiteraard, niet meer terug. Als hij tot slot onderweg een rijke blanke ziet bij een waterput, jammert Anansi dat hij zijn geld in de put heeft laten vallen. De man kleedt zich uit en daalt in de put af, waarop Anansi er met zijn geld en kleren vandoor gaat.
Waar vind je de verhalen terug
- www.anansimasters.net biedt een schat aan Anansi-verhalen, live verteld voor (een vaak jong) publiek door een heel aantal vertellers.
- In geuren en kleuren. Volksverhalen en sprookjes in kleurrijk Nederland (Amsterdam, 2004)
- Johan Ferrier, Het grote Anansiboek, 1990
- Anneke Huyser, Anansi. Surinaamse volksverhalen, 2006
- Hans P. Keizer, De mooiste Surinaamse mythen en sagen, 2004 (niet alleen Anansiverhalen)
- Noni Lichtveld, Anansi. De spin weeft zich een web om de wereld, 1984
- Noni Lichtveld, Anansi tussen God en duivel, 1997 (voor jongere kinderen)
