Reynaert doodgevroren
Di, Jan 13, 2009
Een van de bekende thema’s uit de Reynaertverhalen is de visvangst op het ijs. Begin januari 2009 liet een vos zich op de Kalmhoutse heide echter door koning winter verrassen. Hij sukkelde (via een wak?) in het water en bevroor. Wim De Strooper nam een foto van het ijzingwekkende tafereel. Zo zien we dat de vos niet altijd aan het langste eind trekt. De trickster gevangen…
Zoals steeds is de wolf hongerig en gaan vos en wolf op zoek naar eten. De vos zet de wolf te vissen met de staart in een wak in het ijskoude water. Het gevolg laat zich raden. De volgende morgen zit de wolf vastgevroren en ontvangt hij een ferm pak slaag als gevolg van de vossenlist.
Dit verhaal komt reeds voor in de twaalfde-eeuwse Latijnse Ysengrimus, in de Roman de Renart (de zogenaamde derde branche) en ook - heel even - in Van den vos Reynaerde.
In zijn lekenbiecht aan Grimbeert vertelt Reynaert wat hij Isegrim de wolf allemaal heeft aangedaan. Een kort fragment heeft het over de visvangst op het ijs: “Up thijs daer icken leerde visschen, / Daer hi mi niet conste ontwisschen. / Hi ontfincker meneghen slach.” (VdvR, hs. A 1505-1507.)
Begin januari 2009 liet een vos zich op de Kalmhoutse heide echter door koning winter verrassen. Hij sukkelde (via een wak?) in het water en bevroor. Wim De Strooper nam een foto van het ijzingwekkende tafereel. Zo zien we dat de vos niet altijd aan het langste eind trekt. De trickster gevangen…
(auteur Rik van Daele)








februari 16th, 2009 at 7:09 pm
Er is een mooi gedicht van de Utrechtse dichter Ingmar Heytze over een vos onder het ijs. Deze vos is wel in andere houding vastgevroren dan zijn tegenvoeter op de Kalmhoutse heide want hij kijkt de passerende schaatser doordringend aan van onder het ijs:
Deze winter, bij het schaatsen:
vos onder ijs.
Twee glazen ogen keken op
alsof hij zo omhoog zou springen
met open bek
als het plotseling zomer werd.
Ik vlucht voor honderd boeren.
Water breekt.
Ik zwem mij langzaam dood.
Mijn laatste woorden zijn gedacht
ik kan niet meer
en spreken gaat niet hier.
Het is eenzaam. Aan deze kant.
Van het papier.
Het is zo eenzaam hier.
Tekst geciteerd naar de onderstaande site van de Nederlandse Koninklijke Bibliotheek waar ook een korte bespreking te vinden is: http://www.kb.nl/dichters/heytze/heytze-02.html
Erwin Mantingh, Utrecht